Uzun süredir, sizlerle paylaşmak istediğim gönlümdeki kahramanlar konulu yazı dizisinin , ilk bölümünü nihayetinde hazırlayabildim. Gönlümdeki bu kahramanlar, bizatihi tanık olduğum veya dostların tanık olduğu gerçek hikayelerden oluşuyor.

Bu hikayeleri sizlerle paylaşmamdaki gayem gönül kahramanlığına farklı bir perspektif oluşturmak, toplumda kahramanlık algısını irdelemek ve toplumsal duyarlılık oluşturmaktır.

İSMİYLE MÜSEMMA BİR DOST, HALİL

Gönül kahramanımız, 47 yaşında bir gönül eri. Uzun boylu, kumral tenli ve zayıf bir yapıda olan Halil, orta direk bir aileden geliyor… Ortaokul eğitimi dışında eğitim almamasına rağmen toplumda duyarlı ve bilinçli bir gönül kahramanı olarak biliniyor. Uzun süre özel muayenehanesi olan bir doktorun yanında yardımcı eleman olarak çalıştıktan sonra şimdilik esnaf olarak devam ediyor iş hayatına…

Halil'in gönül kahramanım olmasına vesile olan hikayesi çokta eskiye dayanmıyor pek; 15 Temmuz 2016 darbe girişimi dönemine denk geliyor. O sıralar, demokrasi nöbetlerine gidip geliyorum. Bazen dostlarla bazen de kendi başıma nöbet yerine gidip geliyorum. Demokrasi nöbetlerinin ikinci haftasındayız; gündüz iş yoğunluğu nedeniyle o gün yorgun ve uykusuz idim, saat sabahın 02:45'i arkadaşlar ile vedalaşıp yorgun olduğumu erken eve gitmem gerektiğini söyledim.

Şehrimiz gece çok sakin olmasına rağmen malum uğursuz darbe girişimi nedeniyle sokaklar çok hareketli… Bu duruma şehrimiz  pek alışık olmasa da gece saatlerine bir hareketlilik getirdiği bir gerçekti. Eşi ve çocukları ile nöbet tutan insanlar az değildi. Ben yalnız başıma eve doğru yorgun ve uykusuz halde yolda ilerlerken,geniş bir cadde de bulunan iki çöp konteyneri yanında bir arabanın durduğunu fark ettim istem dışı yavaşladım. Merakımı gidermek ve olup biteni anlamak adına adımlarımı iyice yavaşlattım.  Araba, yeni model, bagajı geniş ve bordo renkte bir araba olarak hatırlıyorum, Arabadan orta yaşlarda uzun boylu bir adam indi; etrafına bakındı, aracın arkasına doğru ilerledi o sırada çöp konteynerinin yanında birkaç sokak hayvanı vardı, kedilerin miyavlaması ve köpek sesi homurtuları hayvanların çok olduğunu gösteriyordu. Adam, aracın bagajını açtı arkada birkaç karton koli çıkardı.  Allah'ım dedim saat gece üç bu adam kim ve ne yapıyor diye içimden geçirdim...

 Bu flu manzarayı izlerken heyecanım ve merakım gittikçe artmaya başlamıştı. Yürüyor muydum, durakladım mı hatırlamıyorum. Adam karton kolileri dışarı alır almaz sokak hayvanları çoğalmaya, hayvan sesleri artmaya başlamıştı, meğer kolilerden çıkardığı kemik ve et kırıntılarıymış.

Yavaş yavaş kırıntıları etrafa yaymaya başladı. Sabırlı ve ne yapacağını bilen bir tavrı vardı. Huysuz ve aç gözlü bazı köpekleri ayrı bir tarafa çekmek için ayrı bir yere farklı et parçaları bıraktı; böylece bütün hayvanların didişmeden rahat bir şekilde istihkaklarını almalarını sağladı. Olup bitenleri izlerken içimden, Allah'ım dedim, bu meçhul gönül insanını gecenin bu saatinde bizlere emanet edilen bu dilsiz hayvanlara karşı bu kadar duyarlı kılan neydi?

Bu merhamet kokulu manzara karşısında bu meçhul gönül insanına  hayranlığım ve merakım iyice arttı. Bir anda tüm yorgunluğumu unuttum. Bu tabloyu izlemek bedenime ve ruhuma masaj etkisi bırakmıştı adeta.  Tereddütte kaldım; gitsem mi yoksa bu dilsiz kimsesizlere gece saatlerinde sahip çıkan bu duyarlı gönül adamına yardım edip tanışma şerefine mi nail olayım ?

Bu düşüncelerle adama doğru yaklaştım selam verip kolay gelsin dedim, adam kafasını kaldırdı aleyküm selam kardeşim dedi. Sesinden ve siluetinden tanıdım kahramanımı.  Aynı mahallede bir süre komşuluk yaptığımız Halil. Evet ta kendisi. O da beni tanımıştı. Bu gönül insanının tanıdık olması beni daha çok mutlu etmişti. Karşılıklı konuşarak kahramana yardım ettim. Onun bu davranışını irdelemek ve kendisiyle daha yakın olmak için sorularımı art arda sordum. Fakat Halil’in diğer sokak hayvanlarına yardım etmesi gerekiyordu ve acelesi vardı.
O gece Halil'e olan hayranlığım ve bazı merak ettiğim soruları soramamanın buruk  ruh haliyle, Halil ile vedalaşıp eve doğru yol aldım. Yorgunluğumun boşluğunu dinç bir ruh hali almıştı. Kahramanımızın bu eşsiz duyarlılığı üzerine derin düşüncelere daldım. Halil ile mutlaka görüşmeli ve bu erdemli hareketini takdir etmeliydim.

Ertesi gün ilk işim Halil'i görmeye gitmekti, sabah kahvaltımı yapıp dışarı çıktım iş yerine uğramadan Halil'in iş yerine gittim. İçeride ilk gözüme çarpan birkaç uysal kedi oldu. Selam verip ayaküstü konuştuk ordan burdan… Kedilerden biri yanıma geldi onu sevmeye başladım. Sevimli bir kedi… Siyah ve beyaz karışımı tüyleri yumuşak cap canlı bir kedi… Kediyi severken bir yandan sohbet ediyoruz. 
-Maşallah kedilerin çok uysal ve kendilerini sevdiriyorlar.  
-Evet uzun süre oldu yanımdalar, alıştılar.
-Dün geceki manzaradan anladığım; Siverek'te bulunan sokak hayvanları sana alışmış.
-Evet onlar benim dostlarım.
-Gülümseyerek; bir çay ikram eder misin? 
-Tabii… Gerisi derin bir sohbet tabii ki. 

Halil uzun süredir hayvanlarla bir bağı olduğunu ,her gece iş çıkışı kasaplardan para ile temin ettiği kırıntı ve kemikleri sokak sokak gezerek çöp konteynerlerinde onu bekleyen dostlarını doyurmaya gittiğini samimi ve riyasız olarak anlattı. Hayvanlarla duygusal bir bağ kurduğunu, onlara karşı sorumluluk duyduğunu onları beslerken mutlu olduğu ve bunun kimsenin bilmemesini defaatla vurgulayarak anlattı. 

Bir işi bu kadar samimi ve aidiyet duygusuyla yapmak her kula nasip olmaz. Bu güzel şehrin bunca olumsuz manzaralarının ve olumsuz isimlerinin yanında böyle güzel manzaralarının da olduğunu, tüm insanlık duymalı bence. Bu duyarlı gönül kahramanı beni çok etkilemişti,eminim sizleri de etkileyecektir.Böyle güzel yürekli kahramanlarımızın sayısının artması temennisiyle…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Cemil 3 ay önce

Gönül kahramanlarımızı tanımak umut verici bir girişimdir. Kaleminize sağlık üstat..